Tag Archives: Πως πήδαγα το λοχαγό μου

10η Αντιρατσιστική Γιορτή

10 & 11 Ιουνίου: 10η Αντιρατσιστική Γιορτή
Χτίζουμε γέφυρες αλληλεγγύης, γκρεμίζουμε τους φράχτες της Ευρώπης – φρούριο
Την Παρασκευή 10 και το Σάββατο 11 Ιούνη στο Γεωπονικό Πανεπιστήμιο (Ιερά Οδός), το Κυριακάτικο Σχολείο Μεταναστών και η Κίνηση «Απελάστε το Ρατσισμό» σας καλούν στη 10η Αντιρατσιστική Γιορτή τους. Σε μια μεγάλη συνάντηση αλληλεγγύης και αντίστασης, συνύπαρξης, και κοινού αγώνα ντόπιων και προσφύγων/μεταναστών. Με συναυλίες, συζητήσεις, προβολές, θέατρο, εκθέσεις, εικαστικά, παιδότοπο και διεθνή κουζίνα.

Ο ήρωας στρατιώτης που ήταν ομοφυλόφιλος

Ο ήρωας στρατιώτης που ήταν ομοφυλόφιλος
Πρέπει να ήταν το 1993, ίσως το 1994. Στην αμερικανική Κεντροαριστερά επικρατούσε ευφορία. Υστερα από 24 χρόνια συνεχούς παρουσίας των Ρεπουμπλικανών στον Λευκό Οίκο (Νίξον, Φορντ, Ρέιγκαν, Μπους) –με εξαίρεση την παρένθεση της τετραετίας Κάρτερ–, ένας Δημοκρατικός, ο Μπιλ Κλίντον, είχε πρόσφατα εκλεγεί πρόεδρος και επρόκειτο να σηματοδοτήσει μια σημαντική στροφή στην αμερικανική κοινωνία. Ο Κλίντον ήταν υποστηρικτής των δικαιωμάτων των ομοφυλοφίλων. Με δεδομένους τους αρνητικούς συσχετισμούς της εποχής, η προσέγγισή του ήταν μετρημένη, αλλά η κατεύθυνση σαφής, και η τελική στόχευση ορατή.

Ελληνική ταινία με πραγματική σκηνή αυνανισμού με εκσπερμάτωση!

Στην ταινία «Το Αγόρι Τρώει το Φαγητό του Πουλιού» ένα 22χρονο αγόρι στην Αθήνα δεν έχει δουλειά, δεν έχει λεφτά, δεν έχει κοπέλα και δεν έχει φαΐ να φάει, αλλά έχει ένα καναρίνι και πολύ ωραία φωνή κόντρα τενόρου. Όταν μένει και χωρίς σπίτι, πρέπει να βρει κρυψώνα για το καναρίνι του. Κι όταν το καναρίνι παγιδεύεται μες στην κρυψώνα, το αγόρι πρέπει να βρει βοήθεια. Πρέπει να βρει κάποιον να του εξομολογηθεί ότι δεν έχει δουλειά, δεν έχει λεφτά, δεν έχει κοπέλα και δεν έχει φαΐ να φάει.

Γκει ιστορία – Ψωνιστήρι στον ΟΣΕ (2ο μέρος)

Γκει ιστορία – Ψωνιστήρι στον ΟΣΕ (2ο μέρος)
Διάβασε το 1ο μέρος ΕΔΩ
Στο δρόμο για το σπίτι, ο Ντάνη δεν σταμάτησε να μου πιάνει τον κώλο η να μου το βαράει «θα στον σκίσω ρε πουστάρα με τις καύλες που έχω, θα παρακαλάς να σταματήσω» έλεγε «μπορείς να με γαμήσεις όσο και όπως θέλεις» γέλασε και είπε «αγριόπουστας φαίνεσαι, αλλά θα σε στρώσω για τα καλά» γέλασα κι εγώ, αλλά είδα τον Ντάνη να μένει σοβαρός «καλά δεν είπα και τίποτα, απλά ότι μπορείς να με κάνεις ότι θέλεις»  τον είδα να χαμογελάει πονηρά «μα αυτό λέω, ότι θέλεις δεν θέλεις, θα φας πούτσο όπως εγώ θέλω, δεν χρειάζομαι καμιά άδεια από σένα και από κανέναν πούστη, για το πώς θα σας ξεκωλιάζω» κατάλαβα ότι ο Ντάνη είχε άγριες διαθέσεις και πολλές πολλές καύλες. Δεν είπα τίποτα άλλο μέχρι να φτάσουμε στο σπίτι, ενώ ο Ντάνη κατά διαστήματα μου χούφτωνε τον κώλο «έχεις πολλές καπότες στο σπίτι η να πάρουμε από κάνα περίπτερο;» –  «έχω αρκετές» – «δηλαδή πόσες;» – «είναι 3 κουτάκια, 9 καπότες» – «ωραία, αλλά δεν θα φτάσουν για όλες τις μέρες να ξέρεις και θα χρειαστεί να αγοράσεις κι άλλες» είπε και γέλασε…

Ερωτική ιστορία γκέι – Ο ξαδερφος και ο δονητης

Πλησίασα στο κρεβάτι του ξαδερφου μου όταν τον είδα να τραβάει μαλακια για να σβήσει τις νεανικά του καυλες.. Το μόνο που ήθελα ήταν να πάρω τον ζεστο του πουτσο στο στόμα μου ώσπου να ανακουφιστεί και να αδειάσει στο λαρυγγι μου.

Γκέι ιστορίες – Ο Ένστολος που με έσκισε!

Γκέι ιστορίες – Ο Ένστολος που με έσκισε!
Σκέφτηκα να μοιραστώ, και εγώ την πρόστυχη ιστορία μου, είναι από το καλοκαίρι, με λένε Βασίλη, είμαι 22 ετών, είμαι γκέι παθητικός, 1,73 65 κιλά, άτριχος (φροντίζω για αυτό), δεν είμαι θυληπρεπείς αλλά ούτε και νταλικιέρης… 
Θα ταξίδευα για να πάω για διακοπές στην Νάξο (στον Θείο και την Θεία), οι γονείς μου λόγω δουλειάς θα έμεναν Αθήνα, οπότε είπαν να στείλουν εμένα, στο καράβι, αφού έφαγα ένα σάντουιτς, κάθισα έξω να κάνω μπανιστήρι, είχε ωραία μανούλια οφείλω να πω, αλλά το βλέμμα μου, τράβηξε ένας ένστολος με άσπρη στολή, ήταν ελαφρά αξύριστος, γεματούλης, όχι χοντρός όμως, λίγο κοιλίτσα,περίπου 30άρης, γυρω στα 1,82 περίπου, από την ώρα που τον είδα δεν μπορούσα να πάρω τα μάτια μου από πάνω του, πηγαινοερχόταν στο καράβι, και έτσι είχα άπλετη θέα, να τον χαζεύω, κάποια στιγμή όμως με πρόσεξε, και ήρθε κοντά μου (λογικό τον κοιτούσα σαν ξελιγωμένο για ώρες).

Ξανθη: Τριήμερο προβολών με αφορμή την παγκόσμια ημέρα AIDS (10-12/12/2013)

Ξανθη: Τριήμερο προβολών

Ξανθη: Τριήμερο προβολών

We Were Here: Η επιδημία του AIDS στο Σαν Φρανσίσκο της δεκαετίας του ’80

Έχουν περάσει πλέον περίπου τριάντα χρόνια από την πρώτη διάγνωση ασθενούς με AIDS και περίπου 35 εκατομμύρια ανθρώπων παγκοσμίως πάσχουν σήμερα από τη νόσο. Ο Αμερικανός σκηνοθέτης David Weissman δημιούργησε ένα συγκινητικό ντοκουμέντο με μαρτυρίες ανθρώπων που έζησαν το ξέσπασμα της ασθένειας στο Σαν Φρανσίσκο, την πόλη που βρισκόταν στο κέντρο του αγώνα για την γκέι απελευθέρωση τις δεκαετίες του ’70 και του ’80. Μαρτυρίες επιζώντων, συγγενών, νοσηλευτικού προσωπικού και πολλών που απλά βίωσαν την επιδημία που πήρε τη ζωή 15.οοο κατοίκων της πόλης μέχρι τα μέσα της δεκαετίας του ’90.

Call Now Button