Πάρτι με… πίπες και το κερασάκι της τούρτας! (1ο μέρος)

ΓΚΕΙ ΕΡΩΤΙΚΕΣ ΙΣΤΟΡΙΕΣ – Πάρτι με… πίπες και το κερασάκι της τούρτας!
Δεν είχα ξυπνήσει καλά καλά, όταν δέχτηκα τηλεφώνημα από τον φίλο μου τον Φάνη «που είσαι μαρή, μας έχεις ξεχάσει τελείως πια» Η αλήθεια είναι ότι είχαμε χαθεί κι υπεύθυνος γι αυτό ήμουν εγώ, αφού λίγο η υποχρεώσεις της δουλειάς μου, λίγο η γενικότερη βαρεμάρα της εποχής, δεν βρισκόμουν πολύ πολύ με τους φίλους μου!

«άντε πάρε τον κώλο σου και έλα από το σπίτι! Ετοιμάζω να φάμε το μεσημέρι, οπότε μην κανονίσεις τίποτα»
Πρέπει να ομολογήσω ότι ο Φάνης ήταν και είναι από τους αγαπημένους μου φίλους! Με βοήθησε πολλές φορές να ξεπεράσω καταστάσεις στη ζωή μου, με το αυθόρμητο χιούμορ του, την εξυπνάδα και την διορατικότητα, που τον διακρίνουν.
Χωρίς πολύ σκέψη, αλλά και με διάθεση να δω μετά από καιρό τον Φάνη ξεκίνησα και πήγα στο σπίτι του.
Άνοιξε την πόρτα κι είδα στο πρόσωπο του να κάνει μια γκριμάτσα αποστροφής
«πως είσαι έτσι μαρή; Τι είναι αυτά που φοράς; Τι μαλλί είναι αυτό; Πωπωπω ένα χάλι μαύρο! Πέρνα μαρή μέσα μη σε δει κανείς και πάθει σεξοφοβία και μου κόψεις και μένα τα τυχερά!!!!»
πήγα στο σαλόνι και χύθηκα στην κυριολεξία στην πολυθρόνα
«καλέ; Δεν πάμε καλά!!! Εδώ ήρθες να πεθάνεις; Ααα εσύ θέλεις άμεσα επιδιόρθωση! Κάτσε να κάνω καφεδάκια κι έρχομαι»
κάτι φώναζε μέσα από την κουζίνα, ενώ ετοίμαζε τα καφεδάκια μας, αλλά δεν έδινα πολύ σημασία. Παρατηρούσα το δωμάτιο! Πάντα επιμελής και με συχνές ανακαινίσεις ανανέωνε τον χώρο του και όχι απαραίτητα ξοδεύοντας πολλά χρήματα. Ήθελε πάντα να ανανεώνεται ο ίδιος ο χώρος του και προπαντός οι γκόμενοι του! ααα η αλήθεια είναι ότι ο Φάνης είχε πάρα πολλές και καλές εμπειρίες με άντρες! Όχι ότι εγώ πήγαινα πίσω, αλλά δεν τολμούσα ποτέ να συγκριθώ μαζί του, ούτε αριθμητικά αλλά ούτε και ποιοτικά! Αν έβαζε κάποιον στον μάτι με τον έναν η άλλον τρόπο, έστω ένα τσιμπούκι το κέρδιζε!!!
«καλέ τόση ώρα σε φωνάζω! Δεν ακούς;»
είπε προσφέροντας με τον καφέ. Πήρε μια καρέκλα και κάθισε αντίκρυ μου, σταύρωσε το πόδι, ύψωσε το δεξί φρύδι του μισοκλείνοντας το αριστερό μάτι, σημείο που έδειχνε ότι αρχίζει η ανάκριση!!!
«ξέρασ’τα όλα, μη σε πιάσω από το μαλλί και στο ξεριζώσω, που είσαι σαν το {μη του μιλάτε του παιδιού, αφήστε το να κλάψει}…λέγε είπα.»
Κάθε φορά που επισκέπτομαι τον Φάνη, όσο κακή διάθεση και να έχω, αυτή αλλάζει προς το καλύτερο και μόνο που τον βλέπω
[δεν έχω τίποτα σπουδαίο ρε συ, κάτι με τις δουλείες, που με επιφόρτισαν περισσότερο αυτό το διάστημα…]
με διάκοψε πριν προλάβω να ολοκληρώσω την πρόταση μου
«καλά τώρα, αυτά δεν είναι καινούργια! Θέλω τον λόγο που είσαι έτσι σαν θλιμμένο παιδάκι, που του πήραν το γλειφιτζούρι μέσα από τα χέρια {αχ αυτά τα γλειφιτζούρια!!!}»
γέλασα και του ομολόγησα ότι τελευταία τα σεξουαλικά μου δεν πήγαιναν καλά!!! Μετά από πολύ καιρό είχα τρεις απορρίψεις συνεχόμενες σε συναντήσεις που έκλεινα μέσα από διάφορα φόρα του νετ! Είχα ξεχάσει πως είναι να σε απορρίπτουν! Κι όταν αυτό έγινε όχι μια άλλα τρεις φορές συνεχόμενα, τότε σκέφτεσαι ότι κάτι δεν πάει καλά!
«αααα πουλάκι μου!!! καλά είπα ότι είσαι σαν το παιδάκι που του πήραν τον γλειφιτζούρι! Και είναι αυτός λόγος να εμφανίζεσαι έτσι;»
εντάξει, ο Φάνης ακόμα και για να κατεβεί να πετάξει τα σκουπίδια, έπρεπε να είναι ντυμένος και περιποιημένος στην τρίχα, σαν να ήταν έτοιμος να πάει σε κάνα κλαμπ η κάποιο ραντεβού με γκόμενο κτλ ακόμα και όταν ήταν στις μαύρες του, δεν παραμελούσε τον εαυτό του, το πολύ πολύ να ντυνόταν σαν μαύρη χήρα, αλλά και τότε δεν έχανε το χιούμορ του! Θυμάμαι όταν χώρισε με έναν από της λίγες σχέσεις που είχε, φορούσε για μερικές μέρες όλο μαύρα και κι ενίοτε να σατιρίζει την κατάσταση
«καλέ; να φορέσω κάνα ξώπλατο σαν την Βλαχοπούλου, για να θρηνήσω σωστότερα τον άντρα που έχασα;;;»  και έπαιζε την σκηνή της ελληνικής ταινίας! «μια χαρά άνθρωπος ήτανε μια χαρά άνθρωπος ήτανε, αλλά απρόσεχτος βρε, ήσουν απρόσεκτος βρε τάδε…»
κάνοντας τους φίλους που βρισκόμασταν εκεί δήθεν για να τον παρηγορήσουμε, να σκάμε στα γέλια!!!
«καλέ σιγά μη περιμένω να κάνεις κάτι εσύ! Όχι αγάπη μου, δεν θα είσαι χάλια εσύ, επειδή δυο τρεις μαλάκες δεν εκτιμήσανε τα προσόντα σου… τέτοιες χειλάρες και να μην τις εκμεταλλεύονται οι άχρηστοι»
μου εξήγησε λοιπόν ότι τις πολλές κάψες του, φρόντιζε με κάποιο τρόπο, συνήθως με γνωστούς φαντάρους, να γράφουνε το τηλέφωνο του σε σκοπιές! Ήξερα αυτήν την τακτική, αλλά για σκοπιές πρώτη φορά το άκουγα! Δεν είχα συναντήσει εξάλλου ποτέ όσο υπηρετούσα την θητεία μου κάτι ανάλογο. Αντίθετα έβλεπα τηλέφωνα σε δημόσιες τουαλέτες η χώρους όπου ήταν στέκια γκέι.
«μαρή ξέρεις πόσα καυλωμένα λατσά έχει στα στρατά, που κρα κάνουν να το χώσουν; Και μου κάθεσαι έτσι, κλαίγοντας την μαύρη σου μοίρα; Τελείωσε, αύριο κιόλας θα μπει το κινητό σου σε σκοπιά!!!»
μου άρεσε η ιδέα! Σκεφτόμουν συνέχεια την φράση του Φάνη «…ξέρεις πόσα καυλωμένα λατσά έχει στα στρατά, που κρα κάνουν να το χώσουν;…»
μου έδωσε μάλιστα ένα νούμερο καινούριο του κουτιού, το οποίο και ενεργοποίησα αμέσως εκείνη την ώρα. Η διάθεση μου είχε ανέβει κατακόρυφα κάτι που φυσικά δεν πέρασε απαρατήρητο από τον Φάνη
«αχ τι θα κάνω με σένα! Κατ αρχήν πάνε μέσα να ξυριστείς, μετά έλα εδώ να σου κάνω το μαλλί, να κοιτάξουμε στην ντουλάπα για να σουλουπωθείς και να πάμε στην αγορά να κάνουμε therapy shop…»
μετά από μιάμιση ώρα κι αφού σουλατσάραμε στην αγορά, κάνοντας μερικά ψώνια, βρεθήκαμε να πίνουμε καφέ στο κέντρο.
«κάτσε να δούμε ποιος θα μας κάνει την δουλεία»
είπε και έβγαλε το κινητό του, στέλνοντας μερικά μηνύματα. Κάποια από αυτά του απαντησαν και τους έπαιρνε τηλέφωνο. Τα πρώτο ήταν απογοητευτικό, γιατί ο γνωστός του είχε μετατεθεί, το δεύτερο όμως τηλεφώνημα έφερε αποτελέσματα! Πήρε το νιαζάρικο ύφος και μίλησε μαζί του
«αστ’ αυτά τώρα, έχω παραπονάκι από σένα! Ούτε ένα μήνυμα δεν στέλνεις!…ναι καλά, άκου τώρα τι θα σου πω! Έχω μια φίλη… καλέ τι μουνί και τέτοια μου λες;;; πιπέεεεερι… έχει μια κλειτορίδα που μπορεί να στην τυλίξει στο λαιμό σαν γραβάτα!!!»
έσκασα στα γέλια ακούγοντας του και καταλαβαίνοντας τι ακριβώς νόμιζε το παλικαράκι από την άλλη πλευρά του τηλεφώνου
«ε ναι ντε, δεν πειράζει σε συγχωρώ… θέλω να γράψεις το νούμερο του στην σκοπιά…όχι καλέ το δικό μου, θα σου δώσω το δικό του…αν κάνει; έχει κάτι χειλάρες θάνατο!…τι θέλεις; Μμμμ αν και ζηλεύω, σου το επιτρέπω, αλλά πρώτα θα γράψεις το νούμερο και μετά παρ’ τον να συνεννοηθείτε…καλά μωρό μου;»
αφού του έδωσε το νούμερο, το έκλεισε και φούσκωσε σαν το παγώνι
«άντε καλή επιτυχία μωρό μου! από σήμερα το βράδυ στις 21:00, το νούμερο σου θα μπει στο κατάλογο με τα λατσά!!!»
στη συνέχεια φάγαμε τελικά έξω και αργά το απόγευμα βρεθήκαμε πάλι στο σπίτι του Φάνη, πίνοντας ποτάκι στο μπαλκόνι σαχλαμαρίζοντας και κουτσομπολεύοντας τους πάντες και τα πάντα, μέχρι που χτύπησε το τηλέφωνο του. Κλείνοντας μου είπε
«αχ μωρό μου πρέπει να φύγεις, έρχεται ο άντρας της ζωής μου!»
[της ζωής σου;]
«καλέ σε τι λεπτομέρειες κολλάς!!! Στις επόμενες τρεις τέσσερις ώρες τις ζωής μου εννοώ!!!»
Στις 22:00 περίπου χτύπησε το καινούργιο μου νούμερο. Ήταν το παλικάρι που μίλησε ο Φάνης το μεσημέρι
«έλα γεια σου! Μου έδωσε ο Φάνης το τηλέφωνο σου για να το γράψω στην σκοπιά, πήρα να σου πω ότι το έγραψα»
[ωραία, σ’ ευχαριστώ]
«εεεε μου είπε επίσης ότι έχεις ωραία χείλια, κάνεις καλά τσιμπούκια;»
[πολύ καλά! Μου αρέσει να ξεζουμίζω καυλωμένα αντράκια!!!]
«θα ήθελες να μου πάρεις μια πίπα;»
κατάλαβα από την φωνή του, ότι το θέμα πάει στο να τραβήξει μαλακία το παλικάρι, μιας και η ανάσα σου τον πρόδιδε ότι ήδη τον έπαιζε! Αν και γενικότερα δεν μου αρέσει αυτό, στην περίπτωση αυτή όμως, το συνέχισα γιατί ήξερα ότι με το τυπάκι θα συναντηθούμε άλλη φορά
[πάρα πολύ θα το γούσταρα…τρελαίνομαι να παίρνω ψωλές στο στόμα]
«καύλα! Τα παίρνεις και στη μάπα;»
[όχι μόνο τα γουστάρω στη μάπα, αλλά όσο πιο πολλά τόσο πιο καλά!!!]
«καύλα μου ακούγεσαι! Τα καταπίνεις κιόλας;»
[αυτό μωρό μου εξαρτάται από αυτόν που μου δίνει το τσιμπούκι…]
«δηλαδή;;;»
[αφήνω το αντράκι να διαλέξει που θα μου τα πετάξει!]
«πρέπει να είσαι γαμάτο πουστράκι!»
[στα γαμάτα αντράκια, δεν φέρνω αντιρρήσεις, είμαι πάντα υπάκουω πουστράκι!!!]
η ανάσα του γινόταν όλο και πιο βαριά, ήταν σχεδόν έτοιμος να χύσει
«αν ήσουν εδώ τώρα στα γόνατα, που θα ήθελες να στα πετάξω ρε πούστη;»
[θα ήθελα να μου γεμίσεις τη μάπα με τα καυτά σου χύσια μωρό μου]
«χύνω στη μάπα σου ρε πούστη…»
[μμμ κρίμα να μην είμαι εκεί να τα νιώσω καυτά στη μάπα!]
«αυτό πρέπει να το κανονίσουμε! Μένεις μόνος σου;»
[ναι μόνος μου μένω]
«έχεις πρόβλημα με τις ώρες;»
[δηλαδή τι εννοείς αν έχω πρόβλημα με τις ώρες;]
«εννοώ ότι μπορεί να είμαι σκαστός αργά, μετά τις μια δυο το βράδυ»
[όχι κανένα πρόβλημα]
«ωραία! Κάτι ακόμα, αυτοκίνητο έχεις; Για να έρθεις να με πάρεις;»
[ναι κι αυτό γίνεται, μην ανησυχείς!!! Καύλες να έχεις μόνο]
«από καύλες άλλο τίποτα! Από τώρα και μέχρι να τελειώσω την σκοπιά, θα τον παίξω άλλες δυο φορές σίγουρα!»
Η συνέχεια εδώ

Αναδημοσίευση από το http://kinaidos.blogspot.gr/

kinaidos

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

Call Now Button