Μια Διαφορετική Gay Ταινία Πορνό στα Λιμανάκια της Βάρκιζας

Μια Διαφορετική Gay Ταινία Πορνό στα Λιμανάκια της Βάρκιζας
Τα Limanakia του Antonio Da Silva δεν είναι μία συνηθισμένη ταινία gay πορνό. Είναι μία παράξενη μίξη ντοκιμαντέρ, video art και ερασιτεχνικής hardcore τσόντας που γυρίστηκε φέτος το καλοκαίρι στα Λιμανάκια της Βάρκιζας. Εκεί που πίσω από τα βράχια, κάτω από τον καλοκαιρινό ελληνικό ήλιο, εκτονώνονται πάθη μεταξύ ανδρών όλων των ηλικιών.

Ο Antonio Da Silva είναι Πορτογάλος σκηνοθέτης που από το 2011 αποφάσισε να ασχοληθεί ενεργά με το πορνό, παράγοντας ταινίες που διαφέρουν από τις τυπικές ερωτικές ταινίες που όλοι γνωρίζουμε. Είναι σχετικά περίπλοκες αφηγηματικά ιστορίες με πραγματικούς πρωταγωνιστές, και όχι ηθοποιούς, που έχουν ως στόχο να ανατρέψουν την επίπεδη αναπαράσταση της ανθρώπινης σεξουαλικότητας, όπως αυτή αποτυπώνεται στις υπάρχουσες ερωτικές ταινίες.

 

Φωτογραφία του Antonio Da Silva. Δεν του αρέσει να δείχνει το πρόσωπό του ούτε να λέει το πραγματικό του όνομα. Το Antonio Da Silva, όπως μου αποκάλυψε είναι μία περσόνα που έχει δημιουργήσει, ως δημιουργός ταινιών πορνό.

Κάποια από τα βίντεο που έχει δημιουργήσει έχουν ως θέμα τους κοκκινομάλληδες άντρες, τους τραπεζίτες του Λονδίνου που «τη βρίσκουν» στις δημόσιες τουαλέτες, το online sex κ.λπ. Αν και στις περισσότερες ταινίες συμμετέχει και ο ίδιος, είτε ως αφηγητής είτε ως πρωταγωνιστής, στα Limanakia αποφάσισε να πάρει απόσταση από τους χαρακτήρες ώστε να είναι σε θέση να τους παρατηρήσει. Στα limanakia ο Antonio κατέγραψε τη δραστηριότητα των ανδρών που εκτονώνουν τα σεξουαλικά τους ένστικτα πάνω στους βράχους. Μόνο που τα παρατήρησε όλα με μια ονειρική διάθεση, η οποία εξειδανικεύει την πεζή πραγματικότητα – αν έχει πάει στα λιμανάκια πιθανότατα γνωρίζεις πόσο εκνευριστικοί είναι αυτοί οι περίεργοι τύποι που περπατούν παίζοντας το πουλί τους, «ικετεύοντας» για λίγη σεξουαλική δράση.

LIMANAKIA / non-explicit trailer from Antonio Da Silva Films on Vimeo.

Τον κάλεσα στο Skype για να μου πει περισσότερα γι’ αυτή την τελευταία του ταινία, η οποία όπως μου εκμυστηρεύτηκε είναι η αγαπημένη του μέχρι στιγμής.

VICE: Που σε πετυχαίνω;
Antonio Da Silva:Στο Λονδίνο. Είμαι Πορτογάλος αλλά μένω μόνιμα εδώ από το 2009.

Παρουσιάζεις τα Λιμανάκια με έναν ονειρικό τρόπο. Γιατί;
Όπως καταλαβαίνεις η Ελλάδα είναι συνυφασμένη και σε μένα με τη Μυθολογία, τους Θεούς, τα αγάλματα κ.λπ. Όταν βρέθηκα στα λιμανάκια, τα στοιχεία που είχα μπροστά μου, δηλαδή: το νερό, οι πέτρες και τα γυμνά σώματα, όλα μαζί μου δημιουργούσαν την αίσθηση ότι είμαι σε ένα αρχαιοελληνικό όνειρο μαζί με αρχαίους Έλληνες. Ό,τι ήξερα για την Ελλάδα ξαφνικά ήταν ζωντανά μπροστά μου, όπως για παράδειγμα το πόσο ανοιχτή στην ομοφυλοφιλία ήταν η κοινωνία τότε. Οι γυμνοί άντρες που διάβαζαν στους βράχους μπροστά στη θάλασσα μου θύμιζαν τους αρχαίους φιλόσοφους. Μπορούσα να δω την τυπική φυσιολογία του ελληνικού σώματος –σαν να έβλεπα μπροστά μου ζωντανά αρχαιοελληνικά αγάλματα. Στα λιμανάκια είχα στη διάθεσή μου όλα αυτά τα στοιχεία και ήθελα να βρω έναν τρόπου που θα συνδέσει την ταινία με τον τρόπο που βλέπω τον ελληνικό πολιτισμό.

Όλοι αυτοί που έχεις κινηματογραφήσει, το ήξεραν ότι τους τραβούσες με την κάμερα; Πώς το διαχειρίστηκες αυτό το θέμα;
Κάποιοι από τους χαρακτήρες στην ταινία είναι τύποι που γνώρισα στην παραλία. Μερικοί από αυτούς ήθελαν να τους τραβήξω με την κάμερα. Όσους δείχνω από απόσταση δεν γνώριζαν ότι τους κινηματογραφώ. Και γι’ αυτό έχω θολώσει τα πρόσωπά τους ώστε να μην είναι αναγνωρίσιμοι.

Την ταινία θα μπορούσες να τη χαρακτηρίσεις ως πορνό αλλά και ως έργο τέχνης. Ήθελες να κινηθείς σε αυτήν την οριακή γραμμή;
Δεν με νοιάζει αν την χαρακτηρίσει κάποιος πορνό ή τέχνη. Όσες περισσότερες έννοιες φέρει, τόσο το καλύτερο. Θα μπορούσε να έχει και εθνογραφικό χαρακτήρα, διότι ειδικά στα «Λιμανάκια» αποτυπώνει την πραγματικότητα. Είναι ντοκιμαντέρ, πορνό, πειραματικό βίντεο, video art, έχει αρχή – μέση και τέλος οπότε είναι κινηματογράφος. Όλες αυτές οι αναφορές είναι σημαντικές διότι στην πραγματικότητα απεικονίζουν και το επαγγελματικό μου υπόβαθρο. Έχω ασχοληθεί με τις καλές τέχνες, τις performance arts, το sound design και την επεξεργασία εικόνας, οπότε αυτή η ταινία είναι ο συνδυασμός πολλών πραγμάτων, όπως ακριβώς κι εγώ.

Οι άλλες ταινίες σου, πριν τα «Λιμανάκια» έχω την αίσθηση ότι ήταν σαν μια προσωπική αφήγηση πραγμάτων που παρατηρείς στην gay κουλτούρα. Σαν ένα προσωπικό video blog. Μάλιστα συμμετέχεις και ο ίδιος σε πολλές από αυτές.
Ναι. Έτσι είναι και γι’ αυτό μου αρέσουν τόσο πολύ τα «Λιμανάκια». Διότι πήρα απόσταση από την ιστορία της ταινίας ενώ στις άλλες συμμετέχω και ο ίδιος. Στα «Λιμανάκια» είμαι παρατηρητής.

Σε πόσες μέρες την τελείωσες την ταινία;
Σε πέντε μέρες περίπου.

Τι σχεδιάζεις για το μέλλον;
Προς το παρόν κάνω κι’ άλλα πράγματα που με βοηθούν να επιβιώνω. Όμως ο στόχος μου για το 2015 είναι να ασχοληθώ αποκλειστικά με τις δικές μου παραγωγές.

Τι θυμάσαι από το ταξίδι σου εδώ;
Το χρώμα της θάλασσας, την άμμο, το χρώμα του ουρανού – όλα τα χρώματα είναι τόσο έντονα κάτω από τον ελληνικό ήλιο-, οι μυρωδιές και το εκπληκτικό φαγητό, οι αναφορές στο εκπληκτικό παρελθόν μιας χώρας που περνάει μία τόσο δύσκολη περίοδο και ταυτόχρονα τόσο ενδιαφέρουσα. Όπως ξέρεις και η Πορτογαλία διανύει επίσης μια πολύ δύσκολη φάση, οπότε ταυτίζομαι πολύ με τους Έλληνες. Οι Πορτογαλία και η Ελλάδα έχουν πολλά κοινά, έχουν όμως και κάποιες μικρές οπτικές διαφορές και μυρωδιές. Οπότε όταν ήμουν στην Ελλάδα αισθανόμουν σαν να είμαι σπίτι μου, το οποίο όμως έχει διαφορετική διακόσμηση.

Ποιοι είναι οι αγαπημένοι σου σκηνοθέτες;
Οι Wakefield Poole, Werner Herzog, Lloyd Newson, Lars Von Trier, David Lynch και ο Michel Gondry.

πηγή: vice.com

gay gnorimies

 

 

γκει σεξ

 

 

γκει ερωτικες ιστοριες

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

Call Now Button