Λειτουργικές διαταραχές του Πέους

Ποια είναι τα κύρια προβλήματα που οδηγούν τους άνδρες στον ανδρολόγο; ρωτήσαμε τον πλέον κατάλληλο, όπως αποδεικνύεται από όλα τα παραπάνω, άνθρωπο για να μας απαντήσει. Ο κ. K. Κωνσταντινίδης, με γνώμονα τη μακρά πείρα του και τα χιλιάδες περιστατικά που έχει αντιμετωπίσει, μας εξήγησε ότι «σε ποσοστό 80% συνδέονται με τη σεξουαλική δυσκολία – τόσο σε ό,τι αφορά το οργανικό όσο και το ψυχολογικό κομμάτι της. Οσο νεότερος είναι ο άνδρας τόσο συχνότερα το ψυχολογικό κομμάτι είναι το υπαίτιο για τη δυσλειτουργία του – βλέπουμε άνδρες με σεξουαλική ανικανότητα, κυρίως ψυχογενούς αιτίας, από 18 ετών. Στους μεγαλύτερους άνδρες ένοχα είναι κυρίως τα αγγεία. Σήμερα ξέρουμε πλέον ότι όσο σε έναν άνδρα πάσχει η καρδιά, τόσο πάσχει και το πέος, αφού και τα δύο όργανα βασίζονται στο αγγειακό τους σύστημα για να ζήσουν. Αρτηριοσκλήρυνση, υψηλή χοληστερόλη, υψηλά τριγλυκερίδια, υπέρταση αποτελούν παράγοντες κινδύνου για προβλήματα στη στύση, για “εμφράγματα” του πέους εκτός από τα εμφράγματα της καρδιάς». Δεν είναι γκει σεξμάλιστα τυχαίο ότι άνδρες που κατέφυγαν σε ανδρολόγο ανακάλυψαν έτσι ότι πάσχουν και από καρδιολογικό πρόβλημα.

Αλλά και ένας διαβητικός άνδρας – υπολογίζεται ότι είναι περί τις 600.000 στη χώρα μας -, στον οποίο πάσχουν τόσο τα νεύρα όσο και τα αγγεία, μπορεί να εμφανίζει στυτική δυσλειτουργία. «Και αυτό, όχι μόνο εξαιτίας του αγγειακού παράγοντα αλλά και εξαιτίας της βλάβης που υφίσταται η νευρική αγωγιμότητα στους διαβητικούς» λέει ο ειδικός. Τελικώς οι επιστήμονες μιλούν πλέον για μεικτά προβλήματα, καθώς ένας άνδρας με οργανικό πρόβλημα αποκτά και ψυχολογικό πρόβλημα αλλά και το αντίστροφο.
Στο 90% των λειτουργικών προβλημάτων του πέους – είτε οργανικών είτε ψυχολογικών – το ζήτημα λύνεται με φαρμακευτική αγωγή. Ο κ. Κωνσταντινίδης τονίζει ότι υπάρχουν σήμερα περί τις 160 ουσίες που δίνουν λύση στο πρόβλημα της σεξουαλικής ανικανότητας των ανδρών, χωρίς να προκαλούν σοβαρές παρενέργειες. Ωστόσο τα από του στόματος φάρμακα δεν έχουν αποτέλεσμα σε κάποιους ασθενείς και κυρίως σε άτομα με υπέρταση, διαβήτη καθώς και σε ασθενείς που έχουν υποβληθεί σε ριζική προστατεκτομή.
Υπάρχουν επίσης πιο επιθετικά φαρμακευτικά πρωτόκολλα που αφορούν ενέσεις που γίνονται στο πέος αυξάνοντας την αιμάτωσή του, αλλά και μη παρεμβατικές τεχνικές που δοκιμάζονται πριν από την τελευταία γραμμή αντιμετώπισης – τη χειρουργική επέμβαση -, όπως τα κρουστικά κύματα. «Το όργανο βομβαρδίζεται με ένα είδος υπερήχων και με τον τρόπο αυτόν αυξάνεται η αιμάτωσή του» λέει ο κ. Κωνσταντινίδης.
Ωστόσο, σε ένα μικρό ποσοστό άκρως σοβαρών προβλημάτων, η χειρουργική επέμβαση είναι αναπόφευκτη. Το καλό είναι πάντως ότι αν κάποιος φθάσει σε αυτή τη λύση, τα ποσοστά επιτυχίας της είναι της τάξεως του 98%, κατά τον επιστήμονα. «Είναι πάντως πολύ λιγότεροι οι άνδρες που θα καταλήξουν στο χειρουργείο – ένας στους 500 κατά μέσο όρο. Με βάση όμως το εκάστοτε υποκείμενο νόσημα, η αναλογία αυτή μπορεί να αλλάξει. Για παράδειγμα, στους διαβητικούς άνδρες μπορεί να χρειαστεί νυστέρι σε έναν στους 100».γκει αντρες ελλαδα

Ιδού οι δημοφιλέστερες χειρουργικές τεχνικές που λύνουν λειτουργικά και μορφολογικά προβλήματα του πέους: Η ενδοπεϊκή πρόθεση δίνει λύση στο πρόβλημα της πλήρους ανικανότητας. Πρόκειται για μια ελάχιστα επεμβατική χειρουργική τεχνική που διαρκεί μόλις είκοσι λεπτά. Ενα συνθετικό μόσχευμα, μια αντλία σιλικόνης που περιέχει νερό, τοποθετείται με μια ειδική τεχνική στη θέση των σηραγγωδών σωμάτων του πέους, που στους ασθενείς με στυτική διαταραχή δεν λειτουργούν φυσιολογικά. Το μόσχευμα τοποθετείται εξ ολοκλήρου μέσα στο σώμα από μια μικρή τομή λίγων εκατοστών στο όσχεο. Η αντλία αυτή λειτουργεί μέσω της πίεσης και όταν ο άνδρας επιθυμεί να έχει στύση, πιέζει ένα καλά κρυμμένο πίσω από τους όρχεις εντός του σώματος «κουμπί». Το νερό της αντλίας που φεύγει με πίεση μιμείται την αιμάτωση του πέους και χαρίζει έτσι σκληρότητα στο όργανο. Ο ασθενής εξέρχεται του νοσοκομείου μετά από μερικές ώρες νοσηλείας και είναι λειτουργικός σεξουαλικώς μετά από περίπου έναν μήνα.
Χειρουργικώς αντιμετωπίζεται και η νόσος Peyroni, μια κατά κύριο λόγο ιδιοπαθής νόσος (κάποιες φορές και τραυματικής αιτιολογίας), η οποία εκτιμάται ότι «χτυπά» το 7%-10% των ανδρών μέσης ηλικίας. Στη νόσο αυτή το πέος εμφανίζει μια στροφή (κάμψη) που σε κάποιες περιπτώσεις είναι τόσο μεγάλη ώστε καθιστά αδύνατη τη σεξουαλική επαφή. Ουσιαστικώς δημιουργείται μια σκληρία (πλάκα) στον ινώδη χιτώνα που περιβάλλει τα σηραγγώδη σώματα του πέους. Στο σκληρό αυτό σημείο δημιουργείται και η κάμψη. Οι ειδικοί μπορούν να παρέμβουν χειρουργικά κάνοντας μια τομή στο σημείο της κάμψης, αφαιρώντας την πλάκα και τοποθετώντας ένα ελαστικό μόσχευμα – με τον τρόπο αυτόν γίνεται ευθειασμός του οργάνου. Η επέμβαση ευθειασμού του πέους διαρκεί περί τη μισή ώρα, ενώ δύο ώρες μετά το χειρουργείο ο ασθενής μπορεί να επιστρέψει στο σπίτι του. Μάλιστα, το τελευταίο διάστημα η ομάδα του κ. Κωνσταντινίδη εφαρμόζει μια εξελιγμένη μορφή της τεχνικής η οποία δεν απαιτεί καθόλου ράμματα. «Χρησιμοποιούμε και εξωτερικά στο σημείο των ραμμάτων ένα ειδικό τεχνητό μόσχευμα και η όλη διαδικασία μπορεί να γίνει ακόμη πιο σύντομη, να ολοκληρωθεί σε 15 λεπτά της ώρας. Ανάλογα με την περίπτωση, μπορεί να χρησιμοποιηθούν επίσης μοσχεύματα από βόειο περικάρδιο ή και ανθρώπινο περικάρδιο, καθώς διαθέτουν την απαιτούμενη ελαστικότητα».  Υπάρχουν όμως και οι αισθητικές χειρουργικές επεμβάσεις στο πέος. «Το πέος, όπως και ο μαστός στη γυναίκα, συμβολίζει την ομορφιά, τη ρώμη, την ικανότητα. Ακολουθούμε κάποιες τεχνικές λοιπόν αυξητικής του φαλλού, τόσο σε μήκος όσο και σε πάχος» σημειώνει ο κ. Κωνσταντινίδης. Η αύξηση του μεγέθους μπορεί να είναι από ένα ως πέντε εκατοστά. Είναι αξιοσημείωτο ότι, όπως μας πληροφορεί ο ειδικός, «οι περισσότεροι άνδρες που έρχονται σε εμάς για να ζητήσουν μια τέτοια αισθητική επέμβαση δεν έχουν μικρό φαλλό – οι στατιστικές μας αναφέρουν ότι οποιοδήποτε μόριο σε στύση που είναι πάνω από 13 εκατοστά θεωρείται κανονικού μεγέθους, ενώ ένας άνδρας με μόριο κάτω από 11 εκατοστά (είτε λόγω συγγενούς ανωμαλίας είτε λόγω ατυχήματος) μπορεί να θεωρηθεί μικρόφαλλος». Στις περιπτώσεις αισθητικής χειρουργικής του φαλλού γίνονται επεμβάσεις με πολύ μικρές, σχεδόν αόρατες τομές στις οποίες το αφανές σημείο που βρίσκεται στη βάση του φαλλού με μια τομή ενός συνδέσμου και μια ειδική ραφή βγαίνει στην επιφάνεια και προσθέτει μήκος. Και σε αυτή την περίπτωση η διαδικασία διαρκεί μισή ώρα ενώ μετά από ένα δίωρο ο άνδρας μπορεί να επιστρέψει στο σπίτι του.
Στις περιπτώσεις πάλι μικροφαλλίας, διεξάγεται αυτή τη στιγμή μια πολύπλοκη, πολύωρη χειρουργική επέμβαση κατά την οποία οι ειδικοί λαμβάνουν ιστούς από άλλα σημεία του σώματος του ασθενούς, όπως από την πλάτη, και με αυτούς δημιουργούν έναν νεοφαλλό ή ψευδοφαλλό, όπως ονομάζεται. Ο νεοφαλλός μπορεί να λάβει το επιθυμητό από τον ασθενή μέγεθος. Σε αυτές τις περιπτώσεις, η μεταμόσχευση πέους θα έλθει να δώσει μια οριστική και πλήρως λειτουργική λύση.
Ο κ. Κωνσταντινίδης κλείνει το σημερινό ταξίδι στα… άδυτα των ανδρών με μια από τις αγαπημένες του φράσεις, η οποία στέλνει διττό μήνυμα τόσο προς τον κάθε άνθρωπο που δεν νιώθει καλά με τη φύση του (είτε σε ποσότητα είτε σε ποιότητα) αλλά και προς την ίδια την κοινωνία: «Η ανατομία δεν ήταν ποτέ η μοίρα του ανθρώπου». Και μιας και σήμερα μιλήσαμε αρκετά για… μεγέθη, το χειρότερο όλων (και μη αναστρέψιμο, διότι η επιστήμη, όπως βλέπετε αναστρέφει πλέον σχεδόν όλα τα προβλήματα) είναι να είμαστε μικρόνοες… (tovima.gr, 16/10/2016)
γκει τηλεφωνικο σεξ

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

Call Now Button