LGBT Εκτεταμένες παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων

Την απόλυτη παραβίαση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων βιώνουν τα ομοφυλόφιλα άτομα της LGBT κοινότητας (λεσβίες, ομοφυλόφιλοι, αμφιφυλόφιλοι, διαφυλικοί), αν και σε μερικές χώρες έχουν το αυτονόητο, δηλαδή ισότητα με τους συνανθρώπους τους όσον αφορά την αντιμετώπιση των αρχών, τη συμπεριφορά της κοινωνίας ή νομικές πτυχές όπως ο γάμος και η υιοθεσία.

 Της Αλεξάνδρας Αμανατίδου

Κάποιες χώρες έχουν προχωρήσει στην αναγνώριση των δικαιωμάτων των ομοφυλόφιλων ατόμων. Έτσι, βλέπουμε ότι στο Λουξεμβούργο νομιμοποιήθηκε ο γάμος ομόφυλων ατόμων και η υιοθεσία από ομόφυλα ζευγάρια, ενώ η Ιταλία θα αποφασίσει τον Σεπτέμβριο. Ο γάμος αναγνωρίζεται συνολικά σε 16 χώρες. Από αυτές οι 11 ανήκουν στην Ευρωπαϊκή Ένωση, με πρώτη την Ολλανδία, η οποία τους νομιμοποίησε το 2001, και με πιο πρόσφατες τη Γαλλία και τη Βρετανία, το 2013. Ανάμεσα στις άλλες χώρες του πλανήτη είναι η Βραζιλία, η Αργεντινή, η Νότια Αφρική και η Ουρουγουάη.

ΔΙΑΚΡΙΣΕΙΣ ΛΟΓΩ ΤΗΣ ΣΕΞΟΥΑΛΙΚΗΣ ΤΑΥΤΟΤΗΤΑΣ
Τα παραπάνω όμως δεν σημαίνουν ότι σε αυτές τις χώρες οι ομοφυλόφιλοι αισθάνονται απόλυτη ελευθερία. Σύμφωνα με έρευνα που διεξήγαγε ο ευρωπαϊκός Οργανισμός Θεμελιωδών Δικαιωμάτων για την Κομισιόν το 2013, το 47% των 93.079 ερωτηθέντων δήλωσε πως μέσα στο 2012 αισθάνθηκε να υφίσταται διακρίσεις λόγω της σεξουαλικής του ταυτότητας. Το 67% κράτησε τη σεξουαλική του ταυτότητα κρυφή μέχρι την ενηλικίωσή του, ενώ τρεις στους δέκα ανθρώπους που έκαναν εγχείρηση αλλαγής φύλου δέχθηκαν βίαιη επίθεση.
Αντιλαμβάνεται κανείς ότι η ίδια η κοινωνία δεν έχει αποδεχτεί πλήρως την LGBT κοινότητα. Ποιος θα μπορούσε άλλωστε να ξεχάσει τις μαζικές διαδηλώσεις στη Γαλλία, όπου σύμφωνα με την αστυνομία 70.000 άνθρωποι βγήκαν τον Νοέμβριο του 2012 στους δρόμους να διαμαρτυρηθούν για τη νομιμοποίηση των γάμων μεταξύ ατόμων του ίδιου φύλου; Δεν λείπουν μάλιστα και οι ρατσιστικές δηλώσεις από διάφορους πολιτικούς, συνήθως του δεξιού ή ακροδεξιού χώρου. Παράδειγμα αποτελεί η δήλωση του βουλευτή του βρετανικού Κόμματος Ανεξαρτησίας UKIP Ντέιβιντ Σιλβέστερ, η οποία μάλιστα του στοίχισε τη διαγραφή του από το κόμμα, ότι οι καταστροφικές πλημμύρες στις αρχές του 2014, που διέλυσαν περιουσίες και ολόκληρες πόλεις στην Ουαλία και τη Βρετανία, οφείλονταν σε τιμωρία του Θεού για τη νομιμοποίηση των γάμων ομοφυλοφίλων στη χώρα το περασμένο έτος.

ΑΠΑΓΟΡΕΥΜΕΝΗ Η ΟΜΟΦΥΛΟΦΙΛΙΑ ΣΕ 70 ΧΩΡΕΣ
Δυστυχώς όμως τα LBGT άτομα στις μεσανατολικές ή τις αφρικανικές χώρες αντιμετωπίζουν με διαφορά τα μεγαλύτερα προβλήματα, καθώς η ομοφυλοφιλία είναι απαγορευμένη διά νόμου σε πάνω από 70 χώρες, ανάμεσα στις οποίες η Αίγυπτος, η Κένυα, ακόμη και η κατεχόμενη Κύπρος. Σε πάνω από επτά χώρες η τιμωρία τους μπορεί να είναι ο θάνατος, όπως π.χ. στα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, το Ιράν ή το Κατάρ. Σάλο είχε προκαλέσει και η απόφαση της Ρωσίας, που ήρθε στο προσκήνιο με τους χειμερινούς Ολυμπιακούς αγώνες του Σότσι, ότι απαγορεύεται «οποιουδήποτε είδους προπαγάνδα για μη παραδοσιακές σεξουαλικές σχέσεις».
Στις παραπάνω χώρες δεν είναι λίγα τα θύματα «εγκλημάτων μίσους», όπως είναι ο βιασμός, η εκτέλεση, η φυλάκιση και τα βασανιστήρια. Τέτοια περιστατικά όμως σπάνια βλέπουν το φως της δημοσιότητας, αφού οι ίδιες οι αρχές κάνουν τα στραβά μάτια. Εναντίον των φαινομένων αυτών εργάζονται πολλές μη κυβερνητικές οργανώσεις, όπως η Διεθνής Αμνηστία και η Διεθνής Επιτροπή για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα των Ομοφυλόφιλων, που προσπαθούν να διαφυλάξουν τα LGBT άτομα μέσα από την τήρηση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων τους, που πολλές φορές στερούνται.

PRIDE Η ιστορία των εκδηλώσεων «Υπερηφάνειας»
Κάθε Ιούνιο σε πολλές χώρες του κόσμου οι LGBT κοινότητες διοργανώνουν τα λεγόμενα Φεστιβάλ Υπερηφάνειας. Πρόκειται όμως για μια αιματηρή επέτειο. Στις 28 Ιουνίου του 1969 αστυνομικοί εισέβαλαν με τη δικαιολογία της παράνομης πώλησης αλκοολούχων ποτών στο γκέι μπαρ «Stonewall Inn» στη Νέα Υόρκη, συλλαμβάνοντας και ασκώντας βία εις βάρος ομοφυλόφιλων. Ο κόσμος που βρισκόταν εκείνη τη στιγμή στην περιοχή εξαγριώθηκε και επιτέθηκε στους αστυνομικούς, ενώ οι συγκρούσεις συνεχίστηκαν και τις επόμενες ημέρες. Αυτό υπήρξε η αιτία για τη δημιουργία της πρώτης οργάνωσης LGBT, του «Γκέι Απελευθερωτικού Μετώπου».
Κύρια αιτήματά του ήταν αυτά που σήμερα θεωρούμε αυτονόητα, δηλαδή να σταματήσει να τους παρενοχλεί η αστυνομία, να υπάρχει προστασία στον εργασιακό χώρο, να ανακληθούν οι νόμοι περί σοδομισμού και να θεσπιστούν νέοι κατά των διακρίσεων. Οι οργανώσεις με τον καιρό αυξήθηκαν, ενώ την επέτειο του συμβάντος πραγματοποιήθηκε «πορεία για το Stonewall» στη Νέα Υόρκη. Αυτό μπορεί να θεωρηθεί το πρώτο Pride που υπήρξε ποτέ, ενώ το μπαρ σήμερα αποτελεί Μνημείο Εθνικής Κληρονομιάς. Με τον καιρό τα φεστιβάλ άρχισαν να πραγματοποιούνται και σε άλλες πόλεις των ΗΠΑ, καθώς και σε άλλες χώρες.

ΟΜΟΦΥΛΟΦΙΛΙΑ Στο ποδόσφαιρο και την πολιτική
Πριν αρχίσει το Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου στη Βραζιλία, η βρετανική εφημερίδα «Γκάρντιαν» δημοσίευσε δημοσκόπηση σε 30.000 φιλάθλους από 29 χώρες για το αν θα ένιωθαν άνετα γνωρίζοντας ότι παίκτης της εθνικής τους ομάδας είναι ομοφυλόφιλος. Στη Σουηδία, στη Δανία και στο Ηνωμένο Βασίλειο πάνω από το 70% θα αισθανόταν άνετα. Ενδιαφέρον είχαν τα αποτελέσματα της Ολλανδίας και της Γερμανίας, όπου μόλις το 65% και 53% αντίστοιχα δεν θα είχε πρόβλημα.

«Οι επαγγελματίες ποδοσφαιριστές θεωρούνται υπερ-άνδρες, ενώ οι ομοφυλόφιλοι ευαίσθητοι. Αυτά δεν κολλάνε μαζί», δήλωσε ο πρώην ποδοσφαιριστής της εθνικής Γερμανίας Τόμας Χιτσλσπέργκερ σε συνέντευξη στην εφημερίδα «Ντι Τσάιτ», όπου και αποκάλυψε ότι είναι ομοφυλόφιλος. Οι περισσότεροι ποδοσφαιριστές φανερώνουν τις σεξουαλικές τους προτιμήσεις μόνο όταν τελειώσουν την καριέρα τους στο ποδόσφαιρο. Αντίθετα ο αμερικανός Ρόμπι Ρότζερς αποκάλυψε τις σεξουαλικές του προτιμήσεις και συνέχισε να παίζει με τους Λος Άντζελες Γκάλαξι, ενώ οι οπαδοί τον υποδέχθηκαν με θέρμη στο γήπεδο στο πρώτο του παιχνίδι.
Από τους πρώτους πολιτικούς παγκοσμίως και σίγουρα ο πρώτος στη Γερμανία που φανέρωσε τις ερωτικές του προτιμήσεις ήταν ο Κλάους Βόβεραϊτ του Σοσιαλδημοκρατικού κόμματος της χώρας. Δήλωσε πως «είμαι ομοφυλόφιλος κι αυτό είναι επίσης καλό» λίγο πριν από την εκλογή του ως δήμαρχος του Βερολίνου το 2001.

 πηγή: makthes.gr

 

 

 

ΓΚΕΙ ΑΝΤΡΕΣ

 

 

 

 

γκει ερωτικες ιστοριες

 

 

 

 

 

γκει σεξ

 

 

 

 

 

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

Call Now Button