Ανεργία και ΛΟΑΤΚΙ – ένας δύσκολος συνδυασμός

Ανεργία και ΛΟΑΤΚΙ – ένας δύσκολος συνδυασμός
Το ότι είμαστε λεσβίες, τρανς, γκέι, κουήαρ δεν αφορά το κρεβάτι μας, αλλά όλη την καθημερινότητά μας. Δυστυχώς, για κάποιες από μας αυτό σημαίνει ότι η καθημερινότητά μας είναι αβίωτη – με τη θεμελιώδη έννοια του βιοπορισμού.

Η κρίση δεν επηρεάζει όλους το ίδιο. Υπάρχουν διαφορές ταξικές, υπάρχουν διαφορές έμφυλες αλλά υπάρχουν και διαφορές λόγω ταυτότητας φύλου ή σεξουαλικού προσανατολισμού.arbejde 2

Συνέντευξη της Λεάννας Δ. στον Λύο Καλοβυρνά (πηγή: 10percent.gr)

Ειδικά τα τρανς άτομα αντιμετωπίζουν πάρα πολλές διακρίσεις στον χώρο εργασίας, με αποτέλεσμα να αναγκάζονται είτε να κρύψουν την πραγματική τους ταυτότητα φύλου είτε να βγουν εκτός αγοράς εργασίας και να εξωθηθούν σε λύσεις ανάγκης. Όμως και οι γκέι γυναίκες και άντρες που δεν πληρούν τα κοινωνικά πρότυπα για το πώς πρέπει να δείχνουν το φύλο τους, συχνά αντιμετωπίζουν άσχημες συμπεριφορές και υφίστανται έναν άτυπο, αδήλωτο αλλά απολύτως υπαρκτό αποκλεισμό από την αγορά εργασίας.

Για όλους αυτούς τους λόγους δημιουργήθηκε μια ομάδα με στόχο να βοηθήσει τους ανθρώπους που ανήκουν στη ΛΟΑΤΚΙ κοινότητα να βρουν εργασία αλλά και να συνεργαστούν με ανθρώπους που πρόσκεινται φιλικά στην κοινότητά μας.

Πώς ξεκίνησε η ιδέα ενός δικτύου εργασίας για ΛΟΑΤΚΙ άτομα;

Είχα πάει το μηχανάκι μου σε συνεργείο. Οι δύο υπάλληλοι σταμάτησαν να δουλεύουν και έμειναν να με κοιτάζουν, αντάλλασσαν βλέμματα και γελούσαν. Το αφεντικό τους, αφού με περιεργάστηκε για πολλή ώρα λες και είμαι κάποιο είδος εξωτικού ζώου, μου πέταξε μια εξωπραγματική τιμή για να φύγω. Έφυγα.

Αναγκάστηκα να ψάξω συνεργεία σ’ έναν οδηγό επαγγελματιών. Τα τέσσερα στα έξι είχαν συμπεριφορά από αρνητική έως απαράδεκτη. Το τελευταίο τελικά ήταν το μοναδικό φιλικό και άρα αυτό επέλεξα.

Εκείνη τη μέρα αποφάσισα ότι έχουμε το δικαίωμα να πηγαίνουμε σε τεχνίτες που θα είναι εντάξει απέναντί εμάς. Αυτό προϋπόθετε κάποια δικτύωση. Λόγου χάρη, το φιλικό συνεργείο που βρήκα θα γνωστοποιηθεί σε όσα άτομα θα χρειάζονται συνεργείο μέλλον. Ταυτόχρονα, μέσα από αυτή τη δικτύωση, και εγώ θα έχω και εναλλακτικές προτάσεις για άλλες ανάγκες από άλλα άτομα που θα έχουν κάνει τη δική τους έρευνα.

Αντιμετωπίζουν μεγαλύτερες δυσκολίες βιοπορισμού τα άτομα που ανήκουν στη ΛΟΑΤΚΙ κοινότητα;

Απολύτως. Αν μπεις στη διαδικασία να προωθήσεις οποιαδήποτε οικονομική δραστηριότητα μέσω γενικών αγγελιών (πχ Χρυσός Οδηγός/Χρυσή Ευκαιρία) αργά ή γρήγορα θα αντιμετωπίσεις κοινωνικά ομοτρανσφοβικά στερεότυπα.

Μερικά παραδείγματα που έχω βιώσει ή ακούσει από τον άμεσο κοινωνικό κύκλο μου:

  • Να πηγαίνεις για συνέντευξη και να τους πιάνει γέλιο που ορισμένες φορές δεν κρύβουν, προσδίδοντάς σου μια κωμικότητα με το ζόρι.
  • Φίλες μου (cis λεσβίες, bi και str8) να απολύονται από θέσεις σέρβις, διότι το αφεντικό θεώρησε ότι δεν τηρούσαν τις «προϋποθέσεις».
  • Ξαφνικά κουτσομπολιά, όταν μαθαίνεται η σεξουαλικότητά σου (πχ μέσω ιστοσελίδων κοινωνικής δικτύωσης). Σε σεξιστικά/φοβικά περιβάλλοντα, τα κουτσομπολιά μετατρέπονται σε χλευασμό και αστεία πίσω από την πλάτη σου. Σιγά σιγά δημιουργείται μια μικροκοινωνική απομόνωση, που συνήθως σε οδηγεί σε παραίτηση.
  • Κυρίως τρανς άτομα, αλλά και ανοιχτά κουήρ άτομα να δυσκολεύονται να βρουν σπίτι να νοικιάσουν. Μιλάμε για περιπτώσεις «σε βλέπω και δεν σου μιλάω/κλείνω την πόρτα».

arbejde 4

Πρόσφατα, μου ανακοινώθηκε μια πρόσληψη μέσου ενός προγράμματος κοινωφελούς χαρακτήρα σε δημόσιο φορέα. Δουλειά γραφείου σε επιστημονικό πεδίο (όχι συνδιαλλαγής με κοινό εννοώ), επιχορηγούμενη από ευρωπαϊκούς φορείς, με ελάχιστα χρήματα. Τα αναφέρω αυτά για να κατανοηθεί ότι: α) δεν θα είμαι ορατή και β) δεν θα με πληρώνει το δημόσιο. Η εμφάνιση μου δεν θα μπορούσε να είναι πιο συντηρητική: τζην, φλατ και μακριά μπλούζα. Με το που έφτασα εκεί, αν παρακάμψουμε τα διάφορα βλέμματα, με παίδεψαν όσο δεν πάει. Με τραβολογούσαν από γραφείο σε γραφείο, πρώτα για να με δουν όλοι/ες οι προϊστάμενοι/ες, ενώ θα μπορούσα απλά να καταθέσω το συστατικό σημείωμα πρόσληψης στο τμήμα προσωπικού και να πάρω προθεσμία υποβολής των υπόλοιπων δικαιολογητικών.

Αφού με είδαν 3-4 προϊστάμενοι, εκ των οποίων ο ένας είχε απαράδεκτα αρνητική συμπεριφορά, πήγα στο αρμόδιο τμήμα. Εκεί, αντί να καταθέσω το σημείωμα, μου είπαν να περιμένω. Άρχισα να παρατηρώ ότι είχε πέσει σύρμα του στυλ «τι κάνουμε τώρα με δαύτην;» Στην τελική, δεν είχαν δικαίωμα να αρνηθούν σε μια πτυχιούχο με συστατικό σημείωμα πρόσληψης από άλλο δημόσιο φορέα την κατάθεση δικαιολογητικών. Μου είπαν να περάσω σε μισή ώρα σε μια προσπάθεια να κερδηθεί χρόνος.

Όταν ξαναήρθα η συμπεριφορά τους ήταν εμφανέστατα διαφορετική, με αναφορές σε καταστατικά και προηγούμενα, και απαίτηση όλων των δικαιολογητικών (για το οποίο δεν είχα ενημερωθεί από την άλλη υπηρεσία) εντός ημέρας. Διαμαρτυρήθηκα δικαιολογημένα, και τελικά μου έδωσαν προθεσμία. Θα είχα φύγει από εκεί κλαίγοντας ίσως, αν δεν ήταν συνέχεια διπλά μου δύο κοπέλες, που κατάλαβαν το ψυχολογικό ζόρι που τράβαγα και παρέμβαιναν στους/στις συναδέλφους.

Είναι αυτό ακριβώς που επιχειρούμε τελικά. Όσο στερεοτυπικά φοβικό να είναι ένα περιβάλλον, πάντα θα υπάρχουν άτομα που θα είναι δίπλα σου. Αν είχε λειτουργήσει νωρίτερα το γκρουπ, θα είχα επιχειρήσει να επικοινωνήσω μαζί τους από πριν.

Όλες οι συνδιαλλαγές οικονομικού χαρακτήρα, ακόμα και οι πιο καθημερινές, απαιτούν μια κοινωνική/ανθρώπινη επαφή. Ακόμα και αν δεν αποκαλύψεις τίποτα για σένα, το διαισθάνεσαι όταν σε αντιμετωπίζουν με ομο/τρανσφοβία. Έχω το δικαίωμα να μη βιώνω τέτοιες συμπεριφορές σε καθημερινή βάση. Έχω το δικαίωμα να συνεργάζομαι με άτομα που δεν θα με αντιμετωπίζουν με ρατσισμό.

Πρόσφατα έμαθα για περίπτωση νέου ατόμου (άλλη μία μεταξύ εκατοντάδων) από την επαρχία, που βρέθηκε στον δρόμο όταν οι γονείς έμαθαν για τη σεξουαλικότητα του. Ευτυχώς, βρέθηκαν πάλι από γκρουπ κοινωνικών δικτύων προσωρινές λύσεις φιλοξενίας. Άλλα όταν κάποιος/α «γονέας» σου λέει: «Τόσα χρόνια τζάμπα σε ταΐζαμε για να μας βγεις ανώμαλο;», τι άλλο περιμένουμε για να δημιουργηθεί ένα κοινωνικό και οικονομικό δίχτυ ασφαλείας για αυτά τα παιδιά; Δεν είναι λύση να παραμείνουν σπίτι τους, όπου τους γίνεται πόλεμος νεύρων και ψυχολογικοί εκβιασμοί. Το να γλιτώσεις άμεσα από αυτή την καθημερινή ψυχολογική κακοποίηση είναι ο πρώτιστος στόχος.

Πότε ξεκίνησε η ομάδα ΛΟΑΤΚΙ εργασιακής υποστήριξης;

Η ομάδα μας κλείνει εφτά μήνες. Ξεκίνησε από το Facebook, γιατί είναι ένα μέσο δικτύωσης που φέρνει σε επικοινωνία πολλούς ανθρώπους άμεσα. Αυτό είναι σημαντικό, γιατί σου παρέχει ασφάλεια το να μπορείς να δεις ή να μιλήσεις έστω λίγο με το άτομο με το οποίο σκοπεύεις να συνεργαστείς, να ανταλλάξεις ένα προϊόν ή μια υπηρεσία ή να συγκατοικήσεις. Δεν πρόκειται για ένα τυχαίο τηλεφώνημα από τη Χρυσή Ευκαιρία, πράγμα σημαντικότατο, ειδικά όταν υπάρχει το ρίσκο να προκύψει επαγγελματικό ραντεβού με ομοφοβικό άτομο.

Υπάρχουν ιδέες να δημιουργηθούν πιο οργανωμένες δομές, χωρίς αυτό να αποκλείει τη δικτύωση βάσης. Αυτό γίνεται σε αρκετές χώρες στο εξωτερικό με ομαδική ζήτηση εργασίας. Υπάρχουν πολλές εταιρίες που έχουν αλλάξει ακόμα και το καταστατικό τους για να διασφαλίσουν την αποφυγή ρατσιστικών απολύσεων, ενώ σε μερικές περιπτώσεις προβλέπεται ακόμη και άδεια για διαδικασίες επαναπροσδιορισμού φύλου.

Τέλος, όσον αφόρα τον δημόσιο τομέα, στόχος μας είναι συντονίσουμε την πίεση, να υπάρχει νομική κάλυψη πιο ομαδικά και όχι ατομικά σε περίπτωση απόλυσης ή φαινομένων έντονου ενδοεργασιακού εκφοβισμού.

Ποιοι είναι οι στόχοι της ομάδας;

  • Ενημερωνόμαστε για προσφορές εργασίας από μεμονωμένα άτομα.
  • Δικτυωνόμαστε όσον αφορά την ανταλλαγή αγαθών και υπηρεσιών.
  • Ενημερωνόμαστε για ζήτηση εργασίας σε lgbtqi+ friendly επιχειρήσεις τομέα.
  • Δημιουργούμε επαφές και οικονομικές συνεργασίες.
  • Αναπτύσσουμε οικονομικές δραστηριότητες / κολεκτίβες εργασίας.
  • Ενημερωνόμαστε για τρανς/ομοφοβικές απολύσεις ή εκφοβισμούς. Ενημερωνόμαστε για τα δικαιώματά μας. Αναζητούμε νομική υποστήριξη σε ομαδικό επίπεδο.
  • Ενημερωνόμαστε για τις οικονομικές ενισχύσεις κοινωνικής μέριμνας από δημόσιους, κοινοτικούς, εθνικούς ή διεθνείς φορείς.
  • Προωθούμε οικονομικές δραστηριότητες που είτε έχουν δημιουργηθεί από τη ΛΟΑΤΚΙ κοινότητα είτε πρόσκεινται φιλικά σε αυτή.
  • Ενημερωνόμαστε για ΛΟΑΤΚΙ-friendly συγκατοικήσεις / ενοικιάσεις / χώρους διαμονής και φιλοξενίας κλπ.
  • Συμπράττουμε και συντονιζόμαστε με παρόμοιες πρωτοβουλίες.
  • Δημιουργούμε τα δικά μας καθημερινά δίκτυα ενημέρωσης, υποστήριξης, συνεργασίας, αλληλοβοήθειας.

arbejde 6

Ποιες/οι δημιούργησαν αυτή την ομάδα; Πόσα άτομα συμμετέχουν;

Είμαστε περίπου δεκαπέντε άτομα, που αρχίσαμε να προωθούμε την ιδέα. Αυτή τη στιγμή (Σεπτέμβριος 2016) στην ομάδα τα μέλη κοντεύουν τα 700. Στόχος είναι κάποια στιγμή να υπάρξει συνολικός συντονισμός, έτσι ώστε να καλύπτονται όλες οι ειδικότητες και να παρέχονται λύσεις και σε άλλες πόλεις.

Από τη μέχρι τώρα πορεία της ομάδας, βοηθιούνται τα μέλη;

Ως τώρα έχουν πραγματοποιηθεί πολλές συνεργασίες, άλλα δεν καταγράφεται κάπου η κίνηση τους, καθώς μετά την αγγελία η επικοινωνία γίνεται με προσωπικά μηνύματα. Ό,τι έχω κάνει εγώ ήταν άριστη συνεργασία και έχω μείνει πολύ ικανοποιημένη. Γνωρίζω από κουβέντες ότι έχουν γίνει γύρω στις 30+ συνεργασίες και γενικά υπήρξε ικανοποίηση. Επίσης είναι πολύ σημαντική η γνωριμία νέων ατόμων για επαγγελματικές συνεργασίες.

Πέρα από αυτό, αρχίζει να αναπτύσσεται μια πίεση οικονομικού τύπου, που ωθεί πολλούς επαγγελματίες να επανεξετάσουν τη συμπεριφορά τους. Λόγου χάρη, προειδοποίησα άλλα μέλη της ομάδας για άτομα που μου έχουν φερθεί με ακραία τρανσφοβία.

Επίσης, διάφορες επιχειρήσεις βλέπουν το θέμα και οικονομικά. Το να είσαι φιλικός προς τη ΛΟΑΤΚΙ κοινότητα θα σου φέρει κόσμο που ζει αυτή τη διαφορετικότητα. Αυξάνεται η πελατεία τους. Θέλω να πιστεύω ότι θα είναι εξίσου ανοιχτοί/ες και όταν προσφέρουν εργασία σε άτομα από την κοινότητα, πάλι για τους ίδιους λόγους.

Η ομάδα στο facebook

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

Call Now Button